De Turkse Staatsgreep

Op 12 September, 1980, voerde het hogere bevel van het leger, dat door Algemene Kenan Evren wordt geleid, een bloedeloze staatsgreep uit. Deze staatsgreep, de derde legerinterventie in 20 jaar, werd over het algemeen gesteund door het publiek. De belangrijke politici werden gearresteerd, en het parlement, politieke partijen, en de vakbonden werden opgelost. Nam een vijf-lid Nationale Veiligheidsraad controle die, die de grondwet opschort en een voorlopige grondwet uitvoert die bijna onbeperkte macht aan militaire bevelhebbers gaf. De krijgswet, die in een aantal provincies in 1979 was gevestigd, werd uitgebreid in heel Turkije, en een belangrijke veiligheidsverrichting werd gelanceerd om terrorisme uit te roeien. Er volgden bewapende conflicten, duizenden arrestaties, opsluiting, marteling, en uitvoeringen, maar het politieke geweld door tegenstanders van de overheid werd zeer verminderd.

Aangezien het in 1971 was geweest, army' s interventie werd door afschuw bij het nalaten van de politici veroorzaakt om geweld, vrees voor de Islamitische toename (die sterkte van de Islamitische revolutie van 1979 in Iran) trok, zorg bij de verspreiding van guerillaoorlogvoering in Koerdistan, en vernieuwde zorgen te controleren dat het leger besmet zou kunnen worden door de politisering die de politiemacht had verlamd. In 1980, echter, was het leger vastbesloten niet alleen om orde te herstellen maar ook een grondige hervorming van het politieke systeem te ondernemen.

Een nieuwe grondwet, die op de Franse grondwet van 1958 wordt gemodelleerd, werd goedgekeurd door referendum in 1982. Het voorzag een sterke voorzitter (die voor een zevenjarige termijn wordt verkozen) die de eerste minister en de hogere rechters benoemde en het parlement kon verwerpen en een noodtoestand verklaren. Het unicameral parlement verving het tweekamerexperiment van 1961, en-in een inspanning om de invloed van kleiner te verminderen moest partij-geen partijopiniepeiling minder dan 10 percent van de uit:brengen stemmen zetels in het parlement ontvangen. Er waren ook dichte controles over politieke partijen, de pers, en vakbonden.

temporary insurance   shop insurance

De eerste verkiezingen onder de nieuwe grondwet werden gehouden in 1983 en waren een teleurstelling aan het leger, dat dat twee de partij-centrum-rechtse Nationale Democratische Partij (NDP) en de centrum-linkse Populistische Partij (pp) van plan was geweest - het nieuwe parlement zou moeten overheersen. In plaats daarvan, kwam een derde, de Partij van het Vaderland (parlementslid), te voorschijn als duidelijke winnaar, die meer dan de helft zetels bereikt. Het parlementslid, een heterogeene coalitie van liberale, nationalistische, sociale democratische, en Islamitische groepen, was zijn succes aan de tegenzin van Turken verschuldigd om army' goed te keuren; s voorschrift voor overheid en aan de reputatie van zijn leider, Turgut Özal. Özal werd beschouwd als een gezag op economische kwesties; hij was de auteur van JP' geweest; s het economische hervormingspakket van 1980 was en van het succesvolle stabilisatieprogramma de oorzaak geweest dat na de legerinterventie wordt uitgevoerd. Door de vroege jaren '80, toen, slechts bevestigde het leger de principes van Atatürk.

Onder Özal' s leiding parlementslid beslist Turkije tot 1991. Vanaf 1983 tot 1987 zijn economisch op beleid-gebaseerd op zich het verwijderen van staatscontroles, het aanmoedigen van buitenlandse handel, en het baseren op free-market principe-gehad aanzienlijk succes, dat door de daling van wereldolieprijzen en door kansen wordt geholpen die door de Oorlog Iran-Irak worden geboden (1980-90). Het inflatiecijfer daalde, en de economische groei was sterk. Na 1987, echter, verslechterde de economische situatie als resultaat van de wereldrecessie van de recente jaren '80 en vroege ' jaren '90 en government' s het nalaten te stammen het toenemende begrotingstekort, grotendeels het gevolg van de voortdurende last van de inefficiënte, zwaar gesubsidi?ërde staatsindustrieën. De inflatie en de werkloosheid namen toe, en een groot ontwikkeld buitenlands-handelstekort.